เราไม่ได้ถูกสั่งสอนหรอก ว่า ชีวิต ช่วงใด ๆ ของเรา
จะ ฟั ก และ จะ ซั ก ตอนไหน
สิ่งที่เราต้องระแวด ระวัง เราได้แต่พุ่งเข้าไปรับความเจ็บปวด
แล้วก็เอ่ย ในใจ ว่า ทำไม ไม่มีใครเตือน เราสักคน
จะ ฟั ก และ จะ ซั ก ตอนไหน
สิ่งที่เราต้องระแวด ระวัง เราได้แต่พุ่งเข้าไปรับความเจ็บปวด
แล้วก็เอ่ย ในใจ ว่า ทำไม ไม่มีใครเตือน เราสักคน
ทั้งที่ในความเป็นจริง แผนที่ชีวิต ของ คนแต่ละคน ไม่มีทางจะเหมือนกันได้
สิ่งที่ทำซ้ำๆ หรือ สิ่งที่ทำให้แปลกแยก ไม่มีใครบอกว่าดีที่สุด และเลวที่สุด
อยู่ที่เราจริงใจกับความ รู้สึกของตัวเองมากขนาดไหน
ส่วนตัวฉันเองนั้นแล้ว จริงใจอยู่มากกับความรู้สึกของตัวเอง
หากวันหนึ่ง ทุกข์ ฉันจะอยู่ในโหมดความทุกข์ ได้อย่าง เนียนเรียบ
หากวันหนึ่ง ฉันสุข ฉันก็จะอยู่กับมันได้อย่าง ไม่มีที่ติ
ทุกคนย่อมมี ปม ใดๆ ที่เอาไว้ บำบัดร่างกายและจิตใจ
ฉันรู้ว่ามันยาก และบางครั้ง มันอาจยาวนานจนกว่า ชีวิตของเราจะหมดลมหายใจ
เมื่อใดฉันจมอยู่กับความทุกข์ ฉันก้ต้องนั่งสร้างกำแพงตัวเองให้ปลอดภัย
เคยมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถเข้ามาได้ แต่ไม่ใช่เค้าพังกำแพงของฉัน
เป็นฉันต่างหากที่ เดินออกจากกำแพงของตัวเอง
เดินออกไปพบ กับความเจ็บปวด แล้วก็กลับมานั่งอยู่ในที่ ๆ ของตัวเอง
อีกหน่อยมันก็จะชาชิน อีกหน่อยมันก็จะไม่รู้สึก อีกหน่อยก้อจะคุ้นเคย
อีกหน่อย ฉันก้จะไม่เจ็บปวดอีกแล้ว
อีกไม่นาน
เพียงแต่ฉันไม่รู้ว่ามันเมื่อไหร่ เท่านั้นเอง ...
